„W moim wieku człowiek już tyle nie śpi” – to zdanie słyszy się od mam, babć, a czasem mówimy je same o sobie. Krótki, przerywany sen wiele osób po sześćdziesiątce uważa za naturalną część starzenia. Amerykańscy specjaliści od snu twierdzą jednak, że zapotrzebowanie na sen z wiekiem prawie się nie zmienia. Zmienia się raczej to, co nam w spaniu przeszkadza.
7-8 godzin także po 65.
National Sleep Foundation, amerykańska organizacja zajmująca się snem, zaleca osobom w wieku 65 lat i starszym 7-8 godzin snu na dobę. Zalecenia przygotował panel naukowców z różnych dziedzin, który przeanalizował 277 wcześniej opublikowanych badań. Opisano je w czasopiśmie Sleep Health. Kwestionują one powszechne przekonanie, że seniorzy potrzebują mniej snu.
„86-latek potrzebuje tyle snu, co student”
Dr Alon Avidan, dyrektor Centrum Zaburzeń Snu na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles (UCLA) i jeden z autorów zaleceń, ujął to obrazowo: 86-letni mężczyzna potrzebuje tyle snu, ile zdrowy 22-letni student. To samo dotyczy kobiet: wiek sam w sobie nie jest powodem, by zadowalać się pięcioma godzinami snu.
Zalecenie 7-8 godzin opracował multidyscyplinarny panel naukowców, a nie pojedynczy lekarz, i oparto je na przeglądzie wcześniej opublikowanych prac.
Dlaczego więc śpimy krócej
Według dr. Avidana starsze osoby często śpią krócej z powodu chorób, które utrudniają sen. Wymienia wśród nich:
- ból,
- bezdech senny,
- zaburzenia psychiczne, takie jak lęk i depresja,
- niektóre leki, na przykład stosowane przy astmie, które mogą pogarszać jakość snu.
W materiałach UCLA zwrócono też uwagę na drzemki w ciągu dnia, które powiązano ze słabszą jakością snu w nocy.
Co to oznacza dla ciebie i bliskich
Jeśli regularnie śpisz dużo krócej niż 7 godzin i czujesz się zmęczona w ciągu dnia, nie zrzucaj tego od razu na wiek. Zastanów się, co cię budzi: ból stawów lub pleców, częste wstawanie, niepokój, a może głośne chrapanie z przerwami w oddychaniu, które zauważa mąż? Zwróć też uwagę na to, czy kłopoty ze snem nie zaczęły się po wprowadzeniu nowego leku. To wszystko informacje, które pomogą lekarzowi znaleźć przyczynę.
To samo dotyczy rodziców. Mama, która drzemie po obiedzie, a w nocy nie może zasnąć, albo tata, który głośno chrapie i jest senny w dzień, mogą mieć konkretną przyczynę kłopotów ze snem. Warto, żeby powiedzieli o tym lekarzowi, zamiast zrzucać wszystko na wiek.
Co z drzemkami
Popołudniowa drzemka wydaje się niewinna, ale w materiałach UCLA powiązano drzemki w ciągu dnia ze słabszą jakością snu w nocy. Jeśli w dzień często zasypiasz przed telewizorem, a w nocy nie możesz zasnąć albo budzisz się bardzo wcześnie, zapisz to i powiedz lekarzowi. Zalecenia, o których piszemy, ogłoszono w lutym 2017 roku.
Jak przygotować się do rozmowy z lekarzem
- Przez tydzień zapisuj, o której kładziesz się spać i wstajesz oraz ile razy budzisz się w nocy.
- Zanotuj drzemki w ciągu dnia i ich długość.
- Spisz wszystkie leki, także te bez recepty.
- Poproś domowników, by powiedzieli, czy chrapiesz lub masz przerwy w oddychaniu.
Jeśli od dłuższego czasu źle śpisz albo jesteś senna w ciągu dnia, skonsultuj się z lekarzem.
Ilustracja: wygenerowana przez AI
Comments