Bon senioralny podpisany przez prezydenta. Próg dochodowy 3410 zł i start w IV kwartale 2026

Karol Nawrocki podpisał 17 lipca 2026 roku nowelizację wprowadzającą do systemu pomocy społecznej bon senioralny — świadczenie, które sfinansuje opiekę nad osobami starszymi w ich własnych mieszkaniach. Program ruszy w czwartym kwartale 2026 roku, a na lata 2026–2028 budżet państwa przewidział na niego około miliarda złotych.

Bon nie jest przelewem na konto ani gotówką. Gmina opłaci konkretne usługi opiekuńcze świadczone w domu podopiecznego. Docelowo skorzystają z niego osoby po 65. roku życia, ale w okresie przejściowym, do końca 2028 roku, prawo do wsparcia będą miały wyłącznie osoby powyżej 80 lat.

Co obejmie opieka

Opiekun pomoże w przygotowaniu posiłków, poruszaniu się po mieszkaniu i utrzymaniu higieny osobistej. Zrobi zakupy, przypilnuje harmonogramu przyjmowania leków, umówi wizytę lekarską i zadba o kontakt seniora z otoczeniem.

Z programu wypadają pacjenci, którym opiekę zapewnia już instytucja — mieszkańcy całodobowych domów pomocy społecznej, zakładów opiekuńczo-leczniczych oraz placówek pielęgnacyjno-opiekuńczych.

Kryteria dochodowe i punktowe

Średni miesięczny dochód seniora, liczony z trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, nie może przekroczyć 3410 zł brutto. Drugim warunkiem jest ocena stanu zdrowia według skali poziomu niezaspokojonych potrzeb w codziennym funkcjonowaniu — bon przysługuje przy wyniku od 11 do 60 punktów.

Wniosku nie składa sam pacjent. Robi to małżonek albo zstępny, czyli dorosłe dziecko lub wnuk, na których ciąży obowiązek alimentacyjny. Taka osoba musi pracować co najmniej przez kwartał poprzedzający zgłoszenie, a jej miesięczny przychód nie może być niższy niż 3500 zł brutto. Ustawa wyznacza też górne limity: 6700 zł przy gospodarstwie jednoosobowym i 10 000 zł przy wieloosobowym. Decyzję administracyjną wydaje się na 12 miesięcy, choć według założeń świadczenie ma być przyznawane bezterminowo.

— Bon senioralny ma pozwolić, aby Polacy nie stawali przed trudnym dylematem życiowym i wyborem pomiędzy opieką nad seniorem czy kontynuacją pracy zawodowej. Konieczność łączenia pracy zawodowej i opieki nad seniorem, niejednokrotnie zmusza osoby do rezygnacji z pracy — czytamy w uzasadnieniu ustawy.

Kto wykona usługi

Organizacja wsparcia spadnie na gminy, które będą mogły zlecać realizację na zewnątrz: organizacjom pozarządowym, podmiotom ekonomii społecznej albo prywatnym firmom opiekuńczym. Opiekunem nie zostanie członek najbliższej rodziny seniora ani nikt z jego domowników.

Kandydaci muszą ukończyć kurs przygotowujący do pracy z osobą starszą o minimalnym wymiarze 30 godzin. Szkolenie obejmie podstawy psychologii starzenia się, udzielanie pierwszej pomocy oraz bezpieczne przemieszczanie pacjenta.