Tradycyjnie fermentowany kefir, dostępny w dyskontach za około 3 złote, zawiera żywe kultury bakterii i drożdży, które zakwaszają środowisko jelit i utrudniają rozwój grzyba Candida albicans. To odróżnia go od większości owocowych jogurtów, które w jednym kubeczku mieszczą nawet kilkanaście gramów cukru – pożywki dla drożdżaków kolonizujących przewód pokarmowy.
Co kefir robi w jelitach

Kefir powstaje z fermentacji mleka przy udziale tzw. ziaren kefirowych. To środowisko mikrobiologiczne łączy bakterie kwasu mlekowego, w tym Lactobacillus kefiri, z drożdżami z rodzajów Saccharomyces i Kluyveromyces. Mikroorganizmy te wytwarzają kwas mlekowy i octowy, obniżając pH jelit do poziomu, w którym chorobotwórcze grzyby tracą warunki do przeżycia.
Drobnoustroje z kefiru konkurują z patogenami o pożywienie i o miejsce na nabłonku jelitowym. Neutralizują też toksyny powstające przy przeroście candidy, co ogranicza objaw określany jako mgła mózgowa.
Kefiran i bariera śluzówki
Podczas fermentacji mikroorganizmy produkują polisacharyd o nazwie kefiran, odpowiedzialny za lekko ciągnącą się konsystencję napoju. Tworzy on na nabłonku jelitowym warstwę ochronną, która uszczelnia barierę przy zespole nieszczelnego jelita (leaky gut syndrome). Badania kliniczne wskazują, że regularne dostarczanie tego związku obniża stan zapalny śluzówki, wspiera gojenie mikrouszkodzeń i ogranicza przenikanie toksyn do krwiobiegu.
Sygnały zaburzonej flory
Na dominację grzybów w mikrobiomie mogą wskazywać wzdęcia i gazy pojawiające się szybko po posiłku bogatym w węglowodany, silne zachcianki na cukier i białe pieczywo, nawracający trądzik i wysypki o niejasnym podłożu, grzybice skóry lub paznokci, a także nawracające infekcje intymne i afty w jamie ustnej.
Jak pić kefir
W składzie powinny znaleźć się tylko dwie pozycje: mleko i żywe kultury bakterii kefirowych. Kefiru nie należy podgrzewać, zalewać wrzątkiem ani dodawać do gorących sosów, bo temperatura powyżej 45°C zabija pożyteczne mikroorganizmy. Najlepiej pić go lekko schłodzony, na czczo albo jako samodzielny wieczorny posiłek.
Opisane mechanizmy przytaczają m.in. prace: Bourrie, Willing i Cotter (2016) o właściwościach kefiru, González-Orozco i wsp. (2023) o potencjale probiotycznym Lactobacillus kefiranofaciens w koHodowli z Kluyveromyces marxianus oraz Dimidi, Cox, McAuliffe i Whelan (2019) o wpływie żywności fermentowanej na mikrobiotę jelit.
Comments