Państwo wypłaci 215,84 zł co miesiąc. Serce, cukrzycy i inni już sprawdzają

Zasiłek pielęgnacyjny ma na celu częściowe pokrycie wydatków związanych z koniecznością zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Wsparcie to przysługuje obywatelom Polski stale zamieszkującym na terytorium kraju w okresie zasiłkowym, zgodnie z ustawą o świadczeniach rodzinnych oraz orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego.

O zasiłek mogą ubiegać się m.in. osoby powyżej 16. roku życia z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, a także każdy, kto ukończył 75 lat. Najczęściej korzystają z niego pacjenci z zaburzeniami układu ruchu, schorzeniami przewodu pokarmowego (w tym po resekcjach) oraz chorobami nowotworowymi – co potwierdzają wykazy kwalifikujące do odpowiedniego stopnia niepełnosprawności.

Warto jednak pamiętać o wyłączeniach. Zasiłku nie otrzymają osoby przebywające w instytucjach zapewniających bezpłatne całodobowe utrzymanie ani te, które korzystają z dodatku pielęgnacyjnego. Jeśli członkowi rodziny przysługuje za granicą świadczenie pokrywające koszty pielęgnacji, zasiłek nie jest wypłacany, chyba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej. Pobieranie obu świadczeń za ten sam okres zobowiązuje do zwrotu nienależnie pobranych środków.

Wysokość i okres świadczenia w 2026 roku

W 2026 roku zasiłek pielęgnacyjny wynosi 215,84 zł miesięcznie. Kwota ta jest niezmienna od 1 listopada 2019 roku, ponieważ nie podlega automatycznej waloryzacji, lecz jedynie okresowej weryfikacji co trzy lata. Ostatnia miała miejsce w 2024 roku i obowiązuje w obecnym okresie – kolejna planowana jest na 2027 rok.

Dla porównania, świadczenie pielęgnacyjne wynosi obecnie znacznie więcej – 3386 zł. Mimo to zasiłek w wysokości 215,84 zł bywa krytykowany jako niewystarczający wobec rosnących kosztów życia i inflacji.

Stała kwota dotyczy wielu osób z przewlekłymi chorobami, takimi jak cukrzyca, schorzenia serca, choroby płuc, nowotwory, a także dysfunkcje wzroku i słuchu.

Jakie dokumenty są wymagane do złożenia wniosku?

Wniosek o zasiłek pielęgnacyjny składa się osobiście w urzędzie gminy lub miasta właściwym dla miejsca zamieszkania albo elektronicznie przez platformę empatia.mpips.gov.pl. Jeśli dokumentacja trafi do urzędu w ciągu 3 miesięcy od wydania orzeczenia o niepełnosprawności, świadczenie może być przyznane z datą wsteczną – od miesiąca złożenia wniosku.

Wraz z wnioskiem należy przedłożyć:

• formularz o ustalenie prawa do zasiłku,
• dokument tożsamości do wglądu,
• kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

W razie potrzeby wymagane jest też pełnomocnictwo dla przedstawiciela wnioskodawcy, a dla cudzoziemców – karta pobytu lub inny dokument potwierdzający legalny pobyt i pracę w Polsce.

Osoby pobierające zasiłek muszą niezwłocznie zgłaszać wszelkie zmiany mogące wpłynąć na prawo do świadczenia, np. wyjazd za granicę – opóźnienie grozi zwrotem środków wraz z odsetkami.

Od decyzji odmownej przysługuje bezpłatne odwołanie w terminie 14 dni od doręczenia pisma.

Różnice między zasiłkiem, dodatkiem a świadczeniem pielęgnacyjnym

W polskim systemie pomocy społecznej wyróżnia się trzy odrębne formy wsparcia: dodatek pielęgnacyjny, zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne. Mimo podobnych nazw różnią się zasadami przyznawania, wymaganiami i wysokością.

Wszystkie służą osobom niezdolnym do samodzielnej egzystencji, ale nie są tożsame ani prawnie, ani finansowo. Dodatek pielęgnacyjny podlega regularnym waloryzacjom, w przeciwieństwie do zasiłku pielęgnacyjnego, który pozostaje na stałym poziomie.

Ustawodawstwo zabrania jednoczesnego pobierania dodatku i zasiłku pielęgnacyjnego za ten sam okres. Naruszenie tej zasady powoduje uznanie zasiłku za nienależnie pobrane świadczenie i obowiązek zwrotu wraz z odsetkami.

Źródło: PAP