Pluot, hybryda śliwki japońskiej i moreli, pojawił się na polskich bazarach — sprzedawcy stawiają go obok brzoskwiń

Pluot, krzyżówka śliwy japońskiej i moreli, trafił w tym sezonie na stragany i do warzywniaków w całej Polsce. Handlarze zwykle układają go obok śliwek, brzoskwiń i moreli, dlatego łatwo go pominąć — od zwykłej śliwki różni go przede wszystkim nakrapiana skórka, przez którą owoc bywa nazywany „jajem dinozaura”.

Śliwka z morelą w tle

W smaku pluota dominuje słodycz śliwki, a morelowy aromat pojawia się dopiero w drugim planie. Miąższ jest wyraźnie soczysty, skórka gładka i cienka, a barwa zależy od odmiany: spotyka się owoce bordowe, fioletowe, żółtawe i te w plamki. W środku znajduje się pestka, więc najwygodniej przekroić owoc na pół.

Dojrzały pluot ustępuje lekko pod naciskiem palca. Owoce pomarszczone, obite albo z ciemnymi, zapadniętymi plamami lepiej odstawić. Twarde sztuki dochodzą w temperaturze pokojowej przez dzień lub dwa, dojrzałe trzymajmy w lodówce i zjedzmy szybko, bo miąższ jest delikatny.

Do owsianki, do sałatki i do słoika

Owoc dobrze znosi towarzystwo nabiału. Pokrojony w cząstki pasuje do owsianki, jogurtu, naleśników i sałatek owocowych, a w deserach na zimno łączy się z mascarpone, bitą śmietaną i lodami waniliowymi. W wersji wytrawnej pluot wchodzi do sałatki z rukolą, serem pleśniowym, orzechami i lekkim winegretem — jego słodycz przełamuje słony ser.

Z pluota da się też ugotować konfiturę, mus do ciasta albo szybki sos do gofrów. Dojrzałe owoce są już naturalnie słodkie, więc cukru wystarczy niewiele. Do jedzenia na surowo nie potrzebują żadnych dodatków — wystarczy umyć i zjeść jak śliwkę.

Sezon trwa krótko

Pluot należy do owoców sezonowych, a jego obecność na bazarach ogranicza się do lata. Kto chce go spróbować, ma na to najbliższe tygodnie — poza sezonem trafia do sklepów rzadko i w gorszym stanie. Przy zakupie warto sięgać po owoce jędrne i wyraźnie pachnące.