Na odwrocie kremu, tuszu do rzęs czy balsamu często widać mały rysunek otwartego słoiczka z liczbą i literą M, na przykład 6M albo 12M. Na innych produktach pojawia się klepsydra z datą. Te znaki nie są ozdobą. Wynikają z unijnego rozporządzenia o kosmetykach i podpowiadają, do kiedy produkt jest bezpieczny. Wyjaśniamy, jak je czytać, korzystając z przewodnika Polskiego Związku Przemysłu Kosmetycznego.
Klepsydra, czyli data minimalnej trwałości
Zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1223/2009 kosmetyki o trwałości do 30 miesięcy włącznie muszą mieć na opakowaniu datę minimalnej trwałości. To data, do której produkt przechowywany we właściwych warunkach zachowuje swoje właściwości i przede wszystkim pozostaje bezpieczny. Przed datą stoi zwrot „najlepiej zużyć przed końcem” albo symbol klepsydry. Data zawiera miesiąc i rok albo dzień, miesiąc i rok, w tej kolejności.
Słoiczek, czyli okres po otwarciu
Na produktach, których trwałość przekracza 30 miesięcy, data nie jest obowiązkowa. Zamiast niej umieszcza się znak PAO, od angielskiego „period after opening”, czyli okres po otwarciu. To rysunek otwartego słoiczka z liczbą miesięcy (M) lub lat (Y). Oznacza, jak długo po otwarciu kosmetyk jest bezpieczny i można go używać bez szkody. Za otwarcie uznaje się pierwsze użycie produktu zgodnie z przeznaczeniem i od tego momentu liczy się ten czas.
Dlaczego otwarcie ma znaczenie
Jednym z największych zagrożeń dla kosmetyku są drobnoustroje. Dopóki produkt stoi zamknięty w oryginalnym opakowaniu, jest chroniony. Po pierwszym użyciu regularnie styka się z mikroorganizmami ze skóry i otoczenia, choćby przy nabieraniu kremu palcami. Dlatego przy kosmetykach podatnych na zakażenie szczególnie ważne jest przestrzeganie okresu podanego przy słoiczku.
Gdy na opakowaniu są oba znaki
Na polskim rynku często spotyka się produkty z datą i ze słoiczkiem jednocześnie. Prawo tego nie wymaga, ale dopuszcza. W takiej sytuacji ważniejsza jest data minimalnej trwałości. Przykład z przewodnika: jeśli od pierwszego użycia do daty zostało 10 miesięcy, a słoiczek pokazuje 12M, produkt trzeba zużyć w ciągu 10 miesięcy.
Skąd różnice między produktami
Na jednym kremie zobaczysz tylko datę, na innym tylko słoiczek, a na jeszcze innym oba znaki albo żaden. Według przewodnika zależy to między innymi od rodzaju receptury i opakowania, od tego, jak łatwo produkt ulega zakażeniu, od strategii firmy, a przy markach własnych sieci także od ustaleń producenta z zamawiającym. Datę minimalnej trwałości i okres po otwarciu wyznacza producent na podstawie badań stabilności i czystości mikrobiologicznej.
Kosmetyki bez słoiczka
Nie każdy produkt musi mieć znak PAO. Nie umieszcza się go, gdy:
- zawartość nie ma kontaktu z otoczeniem, jak w aerozolach czy pojemnikach typu airless,
- produkt jest w jednorazowej dawce przeznaczonej do natychmiastowego użycia,
- otwarcie nie pogarsza jakości ani bezpieczeństwa, jak w przypadku lakierów do paznokci, perfum, soli do kąpieli czy tradycyjnego mydła w kostce.
Praktyczne wskazówki
Przewodnik zaznacza, że okres po otwarciu wyznacza się z pewnym zapasem, bo w domu rzadko pamiętamy dokładną datę otwarcia. Mimo to łatwiej o porządek, jeśli przy otwieraniu nowego kremu zapiszesz markerem na opakowaniu miesiąc i rok. Zawsze stosuj się też do zaleceń producenta z etykiety. Na każdym kosmetyku musi być również numer partii, przydatny na przykład przy reklamacji. Nie służy on jednak do odczytywania daty produkcji.
Ilustracja: wygenerowana przez AI
Comments