Nawet 2150 zł dla mamy lub taty po 65. Jest jeden haczyk

Wiele córek po pięćdziesiątce dzieli czas między pracę, własny dom i opiekę nad starzejącymi się rodzicami. Bon senioralny ma tę opiekę częściowo odciążyć. Nie jest to jednak dodatek do emerytury wypłacany na konto. Wyjaśniamy, kto może go dostać, na co można go wykorzystać i gdzie złożyć wniosek.

Skąd się wziął bon

Prezydent Karol Nawrocki podpisał 17 lipca ustawę o koordynacji opieki długoterminowej i osobach starszych. Przepisy obowiązują od 7 sierpnia 2026 roku, a sam bon miał ruszyć we wrześniu 2026 roku. Nie wszyscy mogą jednak skorzystać z niego od razu, bo program jest wprowadzany etapami.

Kto może dostać bon

  • osoba, która ukończyła 65 lat,
  • ma niezaspokojone potrzeby w podstawowych czynnościach dnia codziennego,
  • jej średni miesięczny dochód z 3 miesięcy przed złożeniem wniosku nie przekracza 3410 zł (limit ma być co roku waloryzowany),
  • jest obywatelem Polski, innego kraju UE, EOG, Szwajcarii lub Wielkiej Brytanii i mieszka w Polsce w okresie korzystania z bonu.

To gmina ocenia rzeczywiste potrzeby seniora i decyduje, ile godzin pomocy i jakie usługi zostaną przyznane.

Usługi zamiast gotówki

Wartość bonu to do 2150 zł, ale nie dostaje się tych pieniędzy do ręki. Bon wymienia się na usługi. Ustawa wymienia wśród nich pomoc w codziennych czynnościach, higienę i pielęgnację, wsparcie w korzystaniu z usług zdrowotnych oraz aktywizację intelektualną lub fizyczną. Dla rodziny oznacza to na przykład kogoś, kto przyjdzie pomóc mamie w kąpieli czy przy posiłku, gdy dzieci są w pracy.

Bon nie zastępuje rodziny, ale może dać jej oddech. Jeśli opiekujesz się mamą lub tatą sama, a dochód rodzica mieści się w limicie, to pomoc, o którą warto zapytać. Pamiętaj, że gmina przyznaje konkretną liczbę godzin i rodzaje usług na podstawie oceny potrzeb, więc przed wizytą w urzędzie dobrze jest spisać, w czym rodzic potrzebuje pomocy na co dzień: przy myciu, ubieraniu, posiłkach, wizytach u lekarza.

Kto nie dostanie bonu

Bon nie przysługuje, jeśli senior ma prawo do zasiłku opiekuńczego lub świadczenia pielęgnacyjnego albo jeśli jego opiekun pobiera świadczenie z tytułu opieki nad nim. Wykluczone jest też łączenie bonu ze świadczeniem wspierającym, usługami opiekuńczymi lub asystencją osobistą finansowanymi z programów rządowych, a także z pobytem dziennym lub całodobowym w domu pomocy społecznej albo w zakładzie opiekuńczo-leczniczym. Wyjątkiem jest okazjonalne, jednorazowe korzystanie z tych usług przez maksymalnie 14 dni.

Etapy: nie każda gmina rusza od razu

W pierwszej kolejności bon trafia do gmin, które wcześniej w ogóle nie prowadziły publicznych usług opiekuńczych dla osób starszych albo w których korzystało z nich nie więcej niż 10 osób. Później dołączają samorządy, w których według prognoz najszybciej przybywa seniorów. Dlatego zanim złożysz wniosek, zapytaj w swojej gminie, czy już uczestniczy w programie.

Gdzie złożyć wniosek

Wniosek składa się w urzędzie gminy albo w ośrodku pomocy społecznej właściwym dla miejsca zamieszkania seniora. Formularze i listę potrzebnych dokumentów trzeba sprawdzić na stronie internetowej gminy lub bezpośrednio w urzędzie. Przygotuj zaświadczenia o dochodach mamy lub taty z ostatnich trzech miesięcy, bo od nich zależy, czy limit 3410 zł nie został przekroczony.

Udostępnij ten tekst rodzinie i znajomym, którzy opiekują się rodzicami. Zanim złożycie wniosek, sprawdźcie w swojej gminie, czy już uczestniczy w programie.

Ilustracja: wygenerowana przez AI

Comments

Loading...