Osoby po 60. roku życia, które spożywały od 1,2 do 1,6 mg miedzi dziennie, wypadały lepiej w testach pamięci i uwagi niż uczestnicy przyjmujący mniejsze ilości tego pierwiastka — wynika z analizy danych 2420 Amerykanów, opublikowanej w 2025 roku w czasopiśmie „Scientific Reports”.
Badacze zestawili dane o spożyciu miedzi z wynikami testów sprawdzających pamięć, uwagę i płynność słowną. Materiał pochodził z amerykańskiego programu badań zdrowia i żywienia NHANES z lat 2011–2014.
Gdzie zależność była najsilniejsza
Najwyraźniejszy związek pojawił się w grupie uczestników, którzy wcześniej przeszli udar mózgu. U tych osób wyższe spożycie miedzi szło w parze z lepszym ogólnym funkcjonowaniem poznawczym i mniejszym ryzykiem demencji.
Analiza nie potwierdziła jednak zasady „im więcej, tym lepiej”. Powyżej progu około 1,6 mg dziennie dalszy wzrost spożycia nie przekładał się już na lepsze wyniki testów. Zarówno niedobór, jak i nadmiar miedzi zaburzają pracę organizmu.

Rola miedzi w układzie nerwowym
Pierwiastek uczestniczy w syntezie neuroprzekaźników, bierze udział w tworzeniu osłonki mielinowej i chroni komórki nerwowe przed stresem oksydacyjnym. To dlatego jego poziom w diecie łączy się z kondycją poznawczą i odpornością na procesy neurodegeneracyjne.
Produkty bogate w miedź
Najwięcej miedzi zawierają podroby, przede wszystkim wątróbka, a także owoce morza, orzechy, kakao i gorzka czekolada. Pierwiastek dostarczą również produkty pełnoziarniste, grzyby, sery, pomidory, awokado, banany oraz śliwki.
Praca ukazała się pod tytułem „Association between dietary copper intake and cognitive function in American older adults: NHANES 2011–2014″.
Treści o charakterze informacyjno-edukacyjnym nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji dotyczących zdrowia skonsultuj się ze specjalistą.
Comments