Niższy poziom witaminy C w osoczu powiązany z mniejszą objętością istoty szarej. Badanie na 2044 seniorach

Japońscy naukowcy z Hirosaki University wykazali, że osoby po 64. roku życia z niższym stężeniem witaminy C we krwi mają zwykle mniejszą objętość istoty szarej i słabszą łączność w obrębie sieci stanu spoczynkowego mózgu. Pracę pod kierunkiem Haruki Nagayi opublikowano 10 czerwca 2026 roku w czasopiśmie „PLOS One”.

Rezonans magnetyczny i próbki krwi u ponad dwóch tysięcy osób

Zespół przeanalizował dane 2044 Japończyków powyżej 64. roku życia. Każdy uczestnik przeszedł badanie rezonansem magnetycznym, oznaczono też poziom witaminy C w osoczu krwi. Badacze mierzyli objętość istoty szarej i białej oraz łączność w sieci stanu spoczynkowego (DMN) — obszarze odpowiadającym między innymi za pamięć autobiograficzną, wyobraźnię i planowanie przyszłości.

Zależność utrzymała się po uwzględnieniu wieku, wykształcenia i aktywności fizycznej, czyli czynników, które same w sobie wpływają na kondycję mózgu. Im niższe stężenie witaminy C, tym mniejsza objętość istoty szarej i słabsze połączenia w obrębie DMN.

Obserwacja, nie dowód przyczynowy

Autorzy zastrzegają, że badanie miało charakter obserwacyjny. Pokazuje związek między dwoma zjawiskami, ale nie dowodzi, że witamina C bezpośrednio chroni funkcje poznawcze. Wyniki wpisują się natomiast w rosnącą liczbę prac wiążących sposób odżywiania ze zdrowym starzeniem.

— Nasze badanie pokazuje, że wyższy poziom witaminy C w osoczu jest związany z lepiej zachowaną strukturalną łącznością sieci stanu spoczynkowego (DMN), kluczowej sieci mózgowej zaangażowanej w funkcje poznawcze — powiedział Tomohiro Shintaku, współautor pracy.

— To odkrycie prowadzi do ekscytującej hipotezy, że dieta bogata w witaminę C może odgrywać wspierającą rolę w utrzymaniu zdrowia mózgu i łagodzeniu związanego z wiekiem spadku funkcji poznawczych u osób starszych — dodał.

Skąd brać witaminę C

Organizm nie gromadzi witaminy C w większych zapasach, więc liczy się jej regularna podaż z pożywieniem. Dostarczają jej papryka, natka pietruszki, owoce jagodowe, cytrusy, kiwi, brokuły i brukselka.

— Najbardziej fascynujące w tym badaniu było dla mnie to, że udało nam się wykryć te subtelne, ale istotne zależności między pojedynczym czynnikiem żywieniowym a dużymi sieciami mózgowymi dzięki wykorzystaniu solidnej, środowiskowej kohorty obejmującej ponad 2 tys. starszych dorosłych. To naprawdę pokazuje potencjalny wpływ naszych codziennych nawyków żywieniowych na struktury mózgu — podkreślił Shintaku.

Treści o charakterze informacyjno-edukacyjnym nie zastępują konsultacji lekarskiej. Źródło: sciencedaily.com.